Mjónan

Dagurinn í dag

2005-10-28T10:50:00.000Z

ég veit eiginlega aldrei hvað ég á að hafa sem titil á þessum bloggum þannig að núna ætla ég bara að láta það heita eitthvað þó svo að það hafi engin áhrif á innihaldið...

en ég fór ss uppá Reykjalund um daginn og var meðal annars vigtuð og var mjög glöð að sjá á að vigtin þar er alveg heilu kílói léttari en mín vigt þannig að ég er búin að léttast um 44 kg síðan ég kom þangað 1. des í fyrra. Ég er auðvitað alveg rosalega ánægð með árangurinn og minni mig stöðugt á að vera þakklát og fara ekki að klúðra neinu.
Mér finnst samt svo fyndið hvað ég á fleiri "feita daga" núna heldur en þegar ég var 131 kg - þá ýtti ég þessu held ég bara frá mér og reyndi frekar að sjá einhverja sem voru feitari en ég og bara allt til þess að þurfa ekki að feisa vandamálið. Í dag þá er ég alls ekki feitari en meðal íslensk kona og einmitt enginn sem tekur neitt sérstaklega eftir mér þegar ég er á meðal fólks. Ég sit samt ennþá svoldið föst í því að hugsa að hitt og þetta sé vegna þess að ég sé feit, ef einhver er dónalegur við mig eða hundsar mig þá dettur mér alltaf fyrst í hug að það sé vegna þess að ég sé feit - en málið er að það getur ekki verið vegna þess af því að ég er ekki skilgreind "FEIT" lengur.
Ég veit t.d. alveg að ég er komin úr buxum í stærð 54 í buxur 14-16 sem er auðvitað geggjað en þá allt í einu fer alveg í taugarnar á mér að vera ekki í buxnastærð 8 eða 10 - ég meina´ða, hefði mig grunað að ég myndi hugsa svona fyrir ári síðan þá hefði ég sennilega slegið mig sjálfa utan undir... svona er maður nú skrítinn.

Mér finnst líka gaman hvernig ég er hætt að spá í hvernig fólk í kringum mig er vaxið. Fyrir ári síðan hefði ég pælt svakalega í hvort einhver í kringum mig væri örugglega ekki aðeins feitari en ég, eða bara með stærri rass en ég eða með feitara andlit eða bara eitthvað til að réttlæta minn eigin vöxt og ég spáði líka rosalega í því hvort fólk væri að fitna eða grennast. Í dag þá sé ég þetta ekki og það finnst mér vera mjög gott. Þetta skiptir mig engu máli lengur, ég er að hugsa um mig og engan annan. Ég er líka svo mikið að reyna að fókusa á að verða heilbrigð og geta gert allt sem mig langaði að gera og geta gert allt sem dóttur minni langar að gera, ekki vera takmörkuð útaf fitunni. Þess vegna langar mig svo að losna við þessa feitu daga úr hausnum og vera bara ánægð alltaf....

ég held samt að þetta hljóti að koma allt saman, það eru nú ekki nema 11 mánuðir síðan ég var 131 kg og gersamlega að drepa mig úr offitu og svo í dag - orðin venjuleg !!!!!!!!

Veturinn alveg að koma

2005-10-07T10:53:00.000Z

Jæja,

Þá er veturinn alveg að koma og skólinn kominn á tvöfaldan hraða. Ég er búin að missa svolítið úr vegna leikskólavandræða hjá litlu snúllunni minni en það er ss komið í lag og þessi vika búin að fara öll í aðlögun og það tekur sko alveg tímann frá manni - en algerlega nauðsynlegt að taka þátt í þessu með henni - enginn skóli eða nokkuð annað hefði verið þess virði að missa af þessu.

En annars er bara fínt að frétta - ég er búin að fara til London síðan ég skrifaði síðast - smá impulsive ferð með vinkonu og aðallega sniðin að verslunum og verslunum og verslunum. Við fórum út til að versla og gerðum það svo sannarlega. Ég fann þvílíka frelsið að leita ekki eins og brjálæðingur að einhverju sem var í stærri stærðum og vera svo vonsvikin að finna ekkert - ég gat verslað í þeim búðum sem ég fór inn í þó að ég hafi orðið fyrir dálitlum vonbrigðum með H&M. Ég á ekki í erfiðleikum með að finna boli og nærföt og allt sem teygist en þegar kom að skyrtum og jökkum og þess háttar - ekki séns, ég þarf ennþá 48 að ofan ef það er engin teygja en er í 46 að neðan en eins og eðlilegt er þá eru þær stærðir alltaf búnar því að fólk er bara orðið feitara en það var... ég lenti meira að segja í því í einni búðinni að maður fór að segja mér í hvaða búð ég gæti fundið "stóru stærðirnar" ég varð ekki ánægð heldur lallaði mér bara yfir í Next og fann allt sem mig langaði í án þess að líða eins og fílamanninum.

Annars var þetta algerlega ný upplifun fyrir mig á svo margan hátt - í fyrsta lagi...þeir sem eru mjóir og eru að kvarta yfir flugsætum - haldiði kjafti... mér fannst eins og ég væri að ferðast á Saga Class - ÞVÍLÍKUR MUNUR og þetta var með Iceland Express - meiriháttar og svo var mjög skrítið að fara í Fríhöfnina og kaupa ekkert nammi :-)

En annars ganga hlutirnir bara sinn vanagang - ég er farin að finna mjög mikið hvað hefur hægst á þyngdartapinu - ég er búin að vera endalaust lengi að komast niður fyrir 90 kg en það tókst í morgun - vigtin sýndi 89,7 sem þýða 41 kg farin og koma aldrei aftur.
Ég stefni á að komast í 75 og helst halda mér á bilinu 73-78 í framtíðinni.... en það mun örugglega taka langan tíma og miklu erfiðara en hefur verið hingað til.
Ég er byrjuð að hreyfa mig í Sporthúsinu og finnst alveg ótrúlegt hvað það er mikill munur á líkamanum - ég finn ekkert til að þarf miklu lengri tíma núna til að svitna og verða móð - bara gott.
Ég komst að þeirri niðurstöðu um daginn að mér þyrfti ekki endilega að finnast þetta það skemmtilegasta sem ég gerði til þess að fara heldur væri þetta bara hlutur eins og að mæta í vinnuna eða skólann - maður bara gerir það og ekkert væl....

Jæja - verð að halda áfram að læra, er að fara í brúðkaup á morgun og í fyrsta sinn ætla ég að láta sjá mig in public með bera handleggi (verð í ermalausum kjól) við skulum sjá hvernig það gengur :-)

Bæ í bili

Ég er að hugsa....

2005-09-21T18:43:00.000Z

.... um að blogga aðeins

Ég er búin að vera í svolítilli bloggpásu vegna þess að mér fannst ég ekki hafa svo mikið að segja.

ég er komin í -39 til 40 kg (fer eftir hvaða dag ég vigta mig). Hlutirnir hafa gengið bara mjög vel, ég er alveg hætt að æla ef ég borða eitthvað sem inniheldur ögn af fitu. Ég er farin að þola miklu fleiri matartegundir og sumar verr - ég er t.d. allt í einu hætt að þola skyr og fæ rosalega illt í magann ef ég borða smá skyr.

Ég hef svoldið dottið í það að narta á kvöldin - sérstaklega þegar ég hef ekki verið nógu dugleg að borða yfir daginn. Ég er farin að prufa mig áfram í mat sem inniheldur ekki sykur og ekkert hvítt hveiti. Ég hef aðeins verið að breyta mat sem ég gerði áður þannig að hann innihaldi bara hollustu. Ég baka t.d. núna bara úr lífrænu spelt hveiti og splenda sem er sætuefni og það er bara mjög gott - mér finnst ég ekki vera að fara á mis við neitt.

Mér finnst svo fyndið hvað það er mikill dagamunur á sálinni manns. Ég stend mig stundum að því að finnast ég vera orðin bara mjög fín en aðra daga er ég ennþá 130 kg og finnst voðalega lítið sjást á mér.
Ég er samt að reyna að vera raunhæf og minna mig á að ég hef farið niður um 4-5 fatastærðir og það er alveg ágætt.

Það er eitt sem mér finnst fyndið að ég er oft að gleyma því að ég hafi grennst - ég hitti mann um daginn sem ég hafði ekki séð síðan dálítið fyrir aðgerð og hann hváði og spurði bara hvað hefði gerst og það tók mig alveg smá tíma að átta mig á hvað hann var að meina - mér fannst það mjög fyndið.

Annars finnst mér sjálfstraustið aukast hægt og bítandi - það kemur oftar fyrir að ég minni mig á að ég sé orðin "venjuleg" en svo kemur það auðvitað upp að eitthvað gengur illa og þá hugsa ég stundum "þetta er nottulega af því að ég er svona feit" - gamall varnarháttur sem var notaður í svooooo mörg ár :-)

Jæja, ég vona að ég verði ekki jafn lengi að blogga næstu færslu - ef einhver dettur ennþá inná síðuna þ.e.

sjáumst
Mjóna

Komin út úr kílóaskápnum

2005-07-15T14:19:00.000Z

... enda kominn tími til...

ég er núna loksins komin í 2ja stafa tölu - búin að missa 31 kg og vonast til að léttast um 25-30 kg í viðbót

Smá bloggpása

2005-07-08T23:26:00.000Z

Ég er búin að taka mér smá pásu frá bloggi og reyndar bara smá sumarfrí... ekkert nema gott um það að segja..
Vigtin stóð sig alveg í fríinu, búin að missa tæp 29 kg í heildina. Ég hef ekki verið dugleg að hreyfa mig og ótrúlega erfitt að byrja aftur þegar maður dettur úr gírnum - en það hlýtur að fara að koma.
Ég var í bústað í viku og fann ótrúlega fyrir því þar hvað maður er vanur því að sukka í svoleiðis ferðum. Fyrst var ég eiginlega bara fúl yfir því að mega ekki éta á mig gat en svo þegar ég upplifði samviskubitslausa viku þá leið mér svo þúsund sinnum betur og var alveg þess virði.
Ég er búin að hakka í mig grillkjöt og hef komist að því að lambakjöt fer langbest í mig, ég hefði ekki trúað því áður en kjúklingurinn veldur mér yfirleitt velgju og ég hef reynt að hvíla hann smá. Ég hef samt ekki verið dugleg að elda fisk - það er eitthvað með sumrið og kjötið... ekkert nema venjur sem maður þarf að taka á.
Ég er farin að þola matinn betur finnst mér. Á tímabili fannst mér ég ekki gera neitt nema æla en svo fór ég að hugsa meira um hvað er í matnum og helst ekki borða neitt sem ég ekki elda sjálf eða veit nákvæmlega hvað er í og það hefur alveg verið að virka.
Um daginn kom sending í vinnunna sem áður hefði sent mig í himnaríki - fullur poki af nammi frá Nóa og Síríus.. yfir öllu lá bókstaflega súkkulaðiský og varði þetta í rúmlega 2 daga... fyrst fór þetta eitthvað smá í taugarnar á mér en svo áttaði ég mig á því að mig langaði í rauninni ekki það mikið í og eftir það tók ég varla eftir herlegheitunum.... ég hef aðeins verið að smakka á low carb súkkulaði og svo einhverju sem er sykurlaust en það er auðvitað einhver fita í þessu en mér finnst fínt að fá mér einn og einn bita þegar ég er orðin mjög orkulaus og þá er ég voðalega sátt.

Annars er ég hætt að obsessa á vigtinni eins og ég gerði - farin að vera mun rólegri og panikka ekki ef ég léttist ekki á milli vikna... enda finnst mér árangurinn vera orðinn það góður að ég þarf ekki að hugsa eins mikið um þetta - ég hef ekki verið svona létt síðan ég var 16 ára (er 29 í dag) og það er bara ekki svo slæmt

Litlir sigrar

2005-06-11T21:23:00.000Z

Tíminn flýgur og kílóin með...

í síðustu viku fóru 2,1 kg sem var algert met. Ég veit ekki hverju er að þakka, góðu veðri, meiri hreyfingu eða kannski það að ég hætti að telja prótein, kaloríur og þess háttar - sennilega sambland af þessu öllu.
Ég lít á tímann núna sem tíma litlu sigranna. Ég fór um daginn í sund, eitthvað sem ég hef ekki gert í næstum 2 ár. Ég fór í sturtu á líkamsræktarstöðinni, annað sem ég hef ekki gert í herra háans tíð - það þýðir samt ekki að ég æfi og fari sveitt í vinnuna, heldur hef ég haft tímann þannig að ég geti farið beint heim og í sturtu. Í dag fór ég svo í kvennahlaupið í allra fyrsta sinn, labbaði 5 kílómetra og var dúndurhress.

Þegar ég var nýbúin í aðgerðinni keypti ég buxur sem ég féll fyrir en til að vera sniðugt hafði ég þær 2 númerum minni en ég þurfti þá og í dag var fyrsti dagurinn sem ég notaði þær - annar lítill sigur fyrir mig.

Aldeilis komin á flug

2005-05-27T20:52:00.000Z

Jæja, eftir langa langa langa langa bið þá fór vigtin allt í einu á flug. Ég léttist um 1,1 kg í síðustu viku og bætti svo bara um enn betur og er búin að missa 1,1 kg í viðbót síðan á þriðjudag - LOKSINS.... þetta finnst mér gaman

Ég byrjaði að vinna allan daginn í þessarri viku og það gengur bara vel. Ég finn alveg mun á því hversu vel ég slaka á heima hjá mér en ég gerði oft áður. Ég hef oft átt erfitt með svefn og tek á mig allar heimsins áhyggjur þegar flestir loka augunum og fljúga inní draumalandið. Þetta hefur oft valdið mér mikilli syfju og þreytu. Ég var auðvitað heima í alveg 5 vikur og náði á þeim tíma að endurbyggja rythmann. Ég er fljótari á fætur og ég fer að sofa þegar ég fer að sofa.
Svo er ég auðvitað mun meðvitaðri um stressið, ég læt það ekki hafa áhrif á mig eins og ég gerði vegna þess að ég veit að nýi maginn minn þolir það ekki - þannig að ég lít á þetta sem persónulegan sigur fyrir mig á andlega sviðinu.

Annars hefur bara gengið ágætlega að borða. Ég hef aðeins verið að borða kjöt, annað en kjúkling, og það hefur gengið svona upp og niður. Ég virðist þola hakk alveg en svo um daginn var grillað og ég var ekkert alltof ánægð með svínakjötið.
Ég hef tvisvar sinnum í vikunni ælt vegna þess að ég hef borðað annað hvort eitthvað sem ég þoli ekki eða hreinlega borðað of hratt, en það virðist vera mitt aðal vandamál - að borða of hratt.
Ég bjóst við að vera heltekin af löngun í hitt og þetta, sérstaklega eftir fljótandi tímabilið, en það virðist ekki vera neitt vandamál - ein peruskyr.is hljómar oft bara bestasta máltíð :-) en ég er ekki viss um að þetta verði alltaf svona, en í staðinn fyrir að hafa bilaðar áhyggjur af því núna hef ég ákveðið að taka á því ef að því kemur.

Ég er búin að vera á fullu í hittingum í vikunni. Á miðvikudag hittust hluti af þeim sem voru með mér á Reykjalundi (öllum var samt boðið) og það var svo gaman að sjá hvað við vorum allar orðnar svo sætar og mjóar. Merkilegt hvað okkur virðist ganga vel svona í heildina. Síðan á fimmtudag var það "súmó saumó" og það var þræl gaman. Þrátt fyrir að vera nýbúnar í aðgerð, löngu búnar í aðgerð, á leið á Reykjalund og ennþá langt frá Reykjalundi þá náum við svo vel saman - þekkjum mörg sömu vandamálin og fáum líka fullt af ráðum hvor frá annarri.

Vigtunardagur í gær

2005-05-18T14:14:00.000Z

Eftir alla hreyfinguna og próteinát þá léttist ég um 300 gr alla vikuna - Vei

með hækkandi sól....

2005-05-15T20:48:00.000Z

... tekur maður fram grillið og góða skapið.

Ég sem hélt að ég þyrfti að neita mér um allt sem áður þótt gott hef afsannað það hérmeð - var að koma úr humarveislu, það er sem sagt veisla fyrir mér vegna þess að sem öðrum var ætlað sem forréttur var for-, aðal- og eftirréttur hjá mér. Ég náði að borða einhverja 6 humarhala (á meira en klukkustund) sem að eru eitthvað um 120 grömm og það er mesta magn kjöts sem ég hef borðað síðan ég fór í aðgerðina.

Ég hef verið að taka í gegn mataræðið hjá mér með það að leiðarljósi að setja prótein í fyrsta sæti og leyfið mér að segja að það er ekki auðvelt. Ég reyni að ná amk 60 gr af próteini og það er bara asskoti strembið.
Ég er formlega komin með ógeð á öllum próteindrykkjum - takk fyrir mig.
Ég komst líka að því að það er meira prótein í skyr.is drykkjunum heldur en þessum próteindrykkjum þannig að núna held ég mig við þá á hverjum degi.
Með því að drekka 2 svoleiðis drykki og borða fisk amk einu sinni á dag og einn próteinbar frá Easy Body (alveg að virka fyrir mig) þá er ég að ná þessu lágmarki.
Ég er að borða ca 500-750 hitaeiningar og líður alls ekki illa. Orkan er alveg að ná fyrri virkni þannig að ég get ekki kvartað.

Blessaða vigtin

2005-05-11T19:48:00.000Z

Ég og vigtin erum ekki vinir í dag. Ég missti bara 1 kg í síðustu viku þrátt fyrir miklu meiri hreyfingu og miklu meira prótein.... ég pantaði ekki svona árangur.

Þrátt fyrir allt ætla ég ekki að láta þetta draga úr mér - ég var búin að heyra að með því að léttast hægt þá fær líkaminn meiri tíma til að aðlaga sig að þyngdartapinu. Húðin jafnar sig betur og jafnvel að fólk þyngist síður aftur ef þyngdartapið er hægar. Ég vona svo innilega að þetta sé staðreyndin af því að þetta heldur mér uppi.
Orkan hefur lagast alveg heilan helling, ég ætla meira að segja að fara að vinna á morgun (byrja samt hægt). Allt annað líf að geta sinnt heimilinu og fjölskyldunni.

Jæja - er að halda Súmó saumó - best að fara að kæla vatnið fyrir stelpurnar :-) (mjög auðveldar veitingar í boði).

Í dag er kg fjöldinn -19 kg

Þrjár vikur komnar frá aðgerð

2005-05-04T11:02:00.000Z

Þar sem að ég er svona frekar óþolinmóð manneskja þá eru þessar 3 vikur búnar að vera þær allra lengstu á minni ekki svo löngu ævi... Ég bjóst aldrei við að það yrði svona erfitt að vera á fljótandi. Ég var búin að kaupa mér helljarinnar helling af súpum og duftum og ég veit ekki hvað og hvað... ég var svo komin með leið á eftir fyrstu 4 dagana.
Ég fékk mesta ógeðið á öllu þessu Óska jógúrti og held án gríns að þetta sé eitthvað sem ég muni aldrei aftur borða - Plús er í sama flokki...
Ég held mig enn við að drekka 1 skyr.is drykk í morgunmat og þrátt fyrir að drekka svoleiðis á hverjum degi þá hef ég ekki fengið ógeð. Ég kom ekki einum Nupo drykk niður, mesti viðbjóður sem ég hef á ævinni kynnst og ekki séns að drekka. Body Protein eitthvað var það sama auk Leppin Tvist - jesús minn...
En til þess að drekka eitthvað prótein þá kynntist ég tilbúnu EAS drykkjunum og SEM BETUR FER... mér finnst þeir ekki bara þolanlegir heldur sumir mjög góðir. Ég er sérstaklega hrifin af kaffidrykkjunum (til að skoða þá er slóðin: http://www.eas.is/vorur/advant_CarbControl-redytodrink_Coffee_House.php ) ég get alveg hugsað mér að halda áfram að drekka þá, ískalda með klaka - bara mjög gott.

En núna eru 3 vikur liðnar og ég var að byrja að mauka. Ég er búin að prufa egg, kjúkling, kartöflur og smá heilhveiti brauð. Hingað til hefur allt þetta farið vel í mig. Ég finn að um leið og ég má fara að borða smá þá hverfur þessi þráhyggja að borða, ég eyði ekki næstum eins miklum tíma í að hugsa um mat og að sakna matar... bara gott

Ég er búin að léttast um 7 kg síðan á aðgerð sem gera þetta 18 kg í heildina. Ég uppgötvaði um daginn að ég hef aldrei lést um meira en 18 kg í einu (oft farið nálægt því) en um árið þegar ég var heilt ár á Herbalife þá fóru 18 kg og svo komu 850 til baka þannig að þegar ég hef lést aðeins meira er ég búin með fyrsta þröskuldinn minn.

Ég finn það núna eftir 3 vikur hvað maður er að innbyrða miklu minna af orku, ég er miklu þreyttari núna heldur en strax á eftir. Það gæti verið vegna þess að líkaminn getur gengið stuttan tíma með takmarkaða orku og svo þegar tíminn líður verður eitthvað að gefa eftir. Ég er farin að fá hausverk og svona "verð að leggjast niður" tilfinningu og sérstaklega ef ég stend hratt upp þá verður allt svart. Ég held að þetta gæti líka verið vegna þess að ég er farin að gera meira. Ég er farin að hugsa aðeins meira um heimilið og er farin að vera meira sjálf með barninu mínu. Þetta eru auðvitað hlutir sem krefjast orku.

Annars er ég mjög sátt og held að ég hafi tekið hárrétta ákvörðun og bíð bara eftir að sumarið losi mann við fleiri kíló, mér finnst ég alveg eiga það skilið :-)

Fyrsta vikan liðin

2005-04-21T19:25:00.000Z

Jæja, tíminn líður....

Núna er rúm vika síðan ég fór í aðgerðina og mér finnst orðið dáldið óraunverulegt að þetta sé búið. Bara eftir þennan stutta tíma sem liðinn er finnst mér þessi aðgerð ekki hafa verið neitt mál - fyrir utan ógleðin þá var þetta í raun ekki neitt mál.
Ég er alveg hætt að taka verkjalyf - hætti því á mánudaginn síðasta og ekkert fundið fyrir neinu nema ég sé eitthvað að misbjóða sjálfri mér. Passa mig voða vel að lyfta engu vegna þess að mig langar alls ekki í meiri svæfingu að láta laga eitthvað sem ég hefði geta forðast...

Ég verð nú að segja að fljótandi fæðið er orðið ansi einhæft. Ég sé mig ekki alveg í anda fá mér mikið bollasúpur og skyr.is drykk þegar ég má fara að borða eitthvða fast - ekki alveg...
Það hefur komið mér rosalega á óvart hversu mikið mig langar í MAT, sérstaklega seinnipartinn. Ég er ekki svöng eða neitt þannig heldur bara langar mig að geta borðað á mig gat eins og ég hef getað hérna áður fyrr, það virðist vera öðruvísi að velja það að borða ekki mikið og vera neyddur til þess (ég sjálf auðvitað sem neyði mig en ...). Ég fékk aldrei þessa brjáluðu þörf að fá mér hitt og þetta í desember og janúar þegar ég byrjaði átakið mitt en núna er þetta einhver geðveiki og örugglega af því að maginn myndi springa ef ég fengi eitthvað kast og æti og æti.... ég myndi samt aldrei gera neitt svoleiðis..

Allt búið og komin heim

2005-04-17T10:29:00.000Z

Ég er núna á 6. degi og búin að missa 3 kg (hey, maður þarf aðbyrja einhvers staðar)

Ég var ss skorin milli 13 og 14 á þriðjudaginn. Ég vaknaði um kl 16 á vöknun og það var sko allt annað en huggulegt... ég held að ég sé bara svona "ekki mjög hrifin af svæfingum" kona. Ég náði illa andanum þegar ég var tekin úr öndunarvélinni og þau voru ekki alveg að leyfa mér að hætta að anda en svo kom þetta bara... síðan var mér rosalega óglatt og kúgaðist svoldið (en ég er voðaleg ælukona þannigað það kom ekki á óvart).
Ég var svo komin uppá deild kl 20.Fyrsta nóttinn gekk frekar erfiðlega, við vorum 4 saman í litlu herbergi og það var bara þannig að þegar alltaf er verið að koma með hitt og þetta þá getur maður ekki sofið. Við vorum allar aðallega dauðar í bakinu á því að liggja svona mikið.

Um morguninn eða kl 10 fór ég í lekamyndatöku (var frekar ánægð að vera fyrst í myndatökuna miðað við að hafa verið síðust í aðgerðina) og hún kom að sjálfsögðubara vel út. Stuttu eftir það (eða um 11) þá losnaði ég við allar slöngur (þ.e. þvaglegg og drenið) og ég sem kveið svo fyrir að drenið yrði tekið en þá var það bara ekkert svo hryllilega slæmt.
Strax eftir það þá náði ég að sofna svoldið og það gerði heilmikið. Dagurinn leið svo bara nokkurn veginn í þreytu í baki og verki í saumunum en svo nótt nr. 2 þá gat ég sofið næstum því alla nóttina (guði sé lof fyrir eyrnatappa) og strax þá um morguninn var ég hressari.
Fimmtudagurinn leið svo bara í Séð og Heyrt lestri og leti en vegna plássleysis og góðs gengis þá fengum við 2 að fara heim í á fimmtudagskvöldinu sem var bara FRÁBÆRT.
Ég kom þess vegna heim um kl 20 um kvöldið og er búin að sofa rosalega vel síðan og ég held að aðal meðalið í því að ná góðum bata fljótt sé að hvílast vel.

Ég er núna á 6. degi og er komin í að innbyrgða 1500 ml. Það tókst í gær eftir smá kast með eplasafa (greinilega of mikill sykur í einu) en þrátt fyrir það þá tókst að uppfylla skammtinn.

Hver dagur er miklu betri en sá síðasti, ég er t.d. ekki búin að taka nein verkjalyf síðan um miðjan daginn í gær og meira segja búin að hnerra og það var allt í lagi.

Ég er samt búin að fatta hversu sýktur hausinn á manni er - það var nefnilega ekki gerð aðgerð á hausnum á mér og hann er sársvangur. Ég sé ekkert nema matarauglýsingar og þá aðallega eitthvað ógeðslegafitandi og vont.
Þetta er samt að lagast - í morgun sá ég t.d. einhverja voðalega girnilega McDonalds auglýsingu (n.b. fyrir aðgerð fannst mér hamborgararnir þar alls ekki góðir) og mig langaði bara ekki í neitt - þetta kemur bara.

En ég hef það samt bara fínt og bíð bara eftir kílóamissi

2 dagar...

2005-04-10T11:45:00.000Z

Jæja, ég lofaði bloggi og það er eins gott að standa við það svona rétt áður, enda er leikurinn til þess gerður.

Ég sem er yfirleitt mjög stressuð yfir læknum og öllu bara er alveg furðu róleg, eiginlega er ég bara með svona tilhlökkunarhnút í maganum (frekar en kvíða). Ég hlakka eiginlega bara til að vera búin og komin aftur heim (er ekki enn orðin masókisti sem sækist eftir sársauka). Ég kvíði ekkert fyrir fljótandi eða mauk tímabilinu, ég veit að það er nauðsynlegur hluti af því að verða MJÓ. Þetta er ekki lengur fjarlægur draumur heldur raunveruleikinn, ég er að fá hjálp til þess að láta elsta og stærsta drauminn rætast - ekki slæmt....

Um daginn var ég að hugsa og fattaði að það að verða mjó er það sem ég hef óskað mér í hvert sinn sem asnalegir hlutir eins og óskabeinið, augnahár og allt það sem örugglega uppfyllir óskir manns. Ég hef alveg grennst áður og allt það en ég hef samt aldrei náð þeim árangri að vera mjó, ekki einu sinni að verða þybbin, ég hef bara alltaf verið feit og svo bara feitari....

Í þetta sinn mun draumurinn rætast - hvernig getur maður kviðið því ?

Alveg að koma að þessu

2005-04-08T12:18:00.000Z

Jæja,

eftir góða blogg pásu og bara almenna pásu frá kaloríutali og megrunum. eeeeennnn það eru bara 4 dagar í aðgerð og síðasti vinnudagurinn.
Þetta er alveg að verða að veruleika... smá stress komið í mann en samt líka bara tilhlökkun.
ég ætla að blogga meira um helgina.....

hvað skal segja

2005-03-22T21:50:00.000Z

Það er ekki nema einn vinnudagur eftir af þessarri viku - ég bara elska páksana.

Nú er rúmlega vika síðan Reykjalundi lauk og ég hef alls ekki verið sú duglegasta að spá í mataræðið. Ég hef ekki tapað mér eða neitt þannig en ég hef samt leyft mér aðeins meira en á meðan Reykjalundi stóð - samt bannað að skamma mig, ég veit uppá mig sökina og tek á þessu....

Annars eru akkúrat í dag 3 vikur í aðgerð - þetta er svoooo langt í burtu en samt svo stutt... ég hef alveg sveiflast 120 hringi um það hvort ég sé að gera rétt og mun ég vera nógu dugleg að halda mér þegar maginn hefur jafnað sig og allt það - en ég held að ég muni aldrei vera alveg örugg um að geta gert þetta fyrr en að því kemur... ég á samt eitthvað erfitt með að orða það sem ég er að hugsa þessa dagana, kannski vil ég ekki bara hugsa um allar efasemdir strax í dag... það eru enn alveg heilar 3 vikur í þetta.

Óformleg rannsókn segir mér að fólk sé að missa ca 30 kg á fyrstu 4-5 mánuðum... þetta þýðir að að í september þá verð ég kannski búin að missa 30 kg, það þýðir að ég á ekki nema 15 eftir í mína draumaþyngd.... þá verður sko gaman að lifa :-)

annars segi ég bara gleðilega páska og farið varlega í páskaeggin

Reykjalundi lokið og aðgerð frestað

2005-03-11T23:15:00.000Z

Jæja, nú eru þessar 5 vikur liðnar og ég búin að missa 5 kg - það gerir 11,5 í það heila frá 1. desember...

en ég hringdi uppá Landspítala í gær og fékk að vita það að læknarnir eru að fara í frí í kringum páska þannig að ég fer ekki í aðgerð fyrr en um miðjan apríl. Ég hélt að ég myndi verða frekar svekkt en ég er það alls ekki - það er bara gott að fá örugga dagsetningu og svo getur maður þá undirbúið sig betur gagnvart vinnunni - ágætt, ég sá alveg fram á geðveikt stress í heila viku og svo bara undir hnífinn... en ég þarf ekki að hafa áhyggjur af því....
Hef alveg mánuð til að léttast ennþá meira og undirbúa mig...

Annars er ég bara sátt og södd eftir svindl kvöldsins - pizza, hef ekki borðað svoleiðis í meira en 4 mánuði - hún var bara voðalega góð en ég á samt ekki eftir að sakna hennar.....

Nálgast nálgast

2005-03-10T10:52:00.000Z

Ég er svona aðeins farin að melta þetta betur, ég er bara orðin spennt - eftir 2 mánuði gæti ég verið búin að missa kannski 10-15 kíló í viðbót og fyrir mér er það bara næstum því að vera mjór. Ég hef ekki komist niður fyrir þessi 20 kg síðan ég var 17 ára.. þannig að ég hlakka bara til

en það var einhver að spyrja um matseðil - svona er bara týpískur matur:

Morgunmatur: Cheerios með fjörmjólk eða hafragrautur með fjörmjólk
Milli morgun: Mandarína eða pera
Hádegismatur: fiskur eða tortilla með kjúklingi og grænmeti (smá sýrður rjómi og stundum ostur)
Millihádegi: Banani eða Skyr.is drykkur (vanillu eða eitthvað með ekki sykri)
Kvöldmatur: Mjög mikið fiskur eða kjúklingur með meðlæti (kartöflur, hrísgrjón, kúskús) grænmeti og einstaka sinnum sósa (búin til með léttmjólk eða eitthvað)

ég er að fá úr þessu ca 1200-1400 hitaeiningar

en þetta er ekkert svona alltaf, stundum fæ ég hrökkbrauð með osti og smurosti í millimálin... en ég borða yfirleitt fisk eða kjúkling í annað hvort kvöldmat eða hádegismat

Þannig er nú það...

Ó mæ god, þetta nálgast

2005-03-07T20:12:00.000Z

ég missti 1,6 kg í þessarri viku - þá eru komin 10,5 kg í mínus frá því 1. desember...

nema hvað - viðtal hjá Ludvig og ég kemst í aðgerð fyrir páska... það eru bara 2 vikur í það...

ég verð að segja að ég er bæði spennt og kvíðin - ég hlakka auðvitað mjög til að verða mjó og núna er það alveg að bresta á en ég er líka dálítið kvíðin, er ég örugglega tilbúin ?
ég held að maður verði samt annars aldrei alveg tilbúinn - ekki þannig...
þetta er nú búinn að vera dáldið langur prósess - 14 mánuðir síðan ég fór og hitti Hjört og svo núna er þetta bara komið....

ég ætla aðeins að melta þetta áður en ég blogga meira um málið....

Rúm 2 kg í mínus

2005-02-28T22:00:00.000Z

Jæja, ekki slæm vika þetta...

rétt um 2 kg í mínus sem þýðir að ég hef misst 3 kg á 3 vikum... og það er víst það sem er ætlast til af okkur - kíló á viku...

Við reyndum að fá einhverja hugmynd að dagsetningu fyrir aðgerðina en ekkert gekk - ég held að þau haldi enn í vonina að við ákveðum að takast á við þetta sjálf... það er eins og þau átti sig ekki á að við erum búin að reyna þetta allt saman áður, við værum ekki að standa í þessu ef okkur vantaði hjálp við að telja hitaeiningar... þó svo að margt sem við lærum þarna eigi eftir að nýtast okkur helling þegar áhrif aðgerðarinnar minnka að þá verður bara að viðurkenna að þetta er okkar neyðarúrræði.

Annars var ég bara hress eftir vigtunina - verð bara að hafa helst jafn mikið eftir viku...

Fékk mér pínu pons nammidag - nokkur NóaKropp - vonandi að það hafi ekki langvarandi áhrif....

Allt annað hljóð í kerlingunni

2005-02-27T12:10:00.000Z

Auðvitað getur maður ekki verið á bömmer endalaust - maður verður bara að drífa sig af stað og halda áfram.... ég tók mig alveg á eftir mánudaginn (eða ss bara á mánudaginn). Enginn nammidagur og allt í góðu með það...

Ég er svo mikið búin að vera að vinna í hausnum á mér þessa vikuna, ég hélt að ég væri búin að afgreiða það mál en átti samt svo langt í land. Ég er að ná því að þessi breyting er fyrir lífstíð en ekki þangað til "átakið er búið" þetta átak verður aldrei búið....
Ég er að ná því að mér líður alls ekki illa af ég fæ mér bara einu sinni á diskinn og fæ mér bara 1 bita af ostakökunni hennar mömmu (sem áður ég hefði örugglega fengið mér 2 sneiðar) henni er alveg sama og verður ekkert sár að eiga meira af henni daginn eftir.
Það er líka svindl ef maður skrifar það ekki í matardagbókina - ég hef ekki verið að svindla þannig að ég hafi ekki skrifað það í bókina en það er samt svo satt og ég segi mér það endalaust... ef það er eitthvað sem ég skammast mín fyrir að láta aðra lesa þá á ég yfir höfuð ekki að fá mér það...

Annars datt ég niður á alveg svakalega sniðugt forrit (þið þekkið það örugglega alveg) en það er á hot.is.... ekki það að ég kann alveg að telja hitaeiningar og t.d. með daginn í gær þá var ég að telja alveg eins og forritið en það sem ég hef aldrei áður spáð í er magn kolvetna, fitu og próteina... ég hef alltaf bara slumpað og gert svona sirka eitthvað en nú er þetta komið á blað... ég er mikið að spá í að breyta matardagbókinni minni úr því að skrifa niður á blað í að fylla þetta út á netinu....

og af því að ég er svoddann spassi í þessu öllu saman - hvað er æskilegt magn af kolvetnum, fitu og próteinum á hverjum degi ?
dagurinn í gær var amk þannig að fitan var 57,55 (örugglega alltof mikið en ég fór í bíó og fékk mér lítinn popp), kolvetni 163,76 (líka örugglega alltof mikið) og prótein 61,77 (örugglega alltof lítið). En fyrir utan poppið þá var ég bara að borða hollt.
Einn galli við forritið er að það bauð t.d. bara uppá rjómasósu en mamma (sem bauð í mat í gær) gerði hana uppúr léttmjólk... og svo fékk ég mér súpu sem var örugglega matreidd eins.... þannig að miðað við það þá er amk fitumagnið örugglega dáldið mikið ýkt...

Ég get svo sett inn hreyfingu og allt saman... ég sé alveg fyrir mér að þetta sé eitthvað sem ég geti unnið með í framtíðinni, ég þarf ekki að leita í listum eða vera með reiknivélina þegar ég smyr hrökkbrauðið heldur get ég gert þetta á engum tíma á kvöldin... ekki vitlaust...

En annað stórmerkilegt... fjölskyldan eignaðist sína fyrstu vigt og svei mér þá ef hún er ekki bara alveg jöfn þeirri á Reykjalundi og alveg sama hversu oft á mínútu ég stíg á hana - hún sýnir alltaf það sama....
en ég veit örugglega meira á morgun hvað ég er búin að léttast nákvæmlega... þá er mánudagur og vigtunardagur. Í dag ætla ég amk að vera mjög dugleg að drekka vatn, klikkaði alveg á því um síðustu helgi.

Í gær fór ég með Súmó gellunum mínum í göngutúr, það var rosa gaman - við löbbuðum kannski ekki á methraða enda voru börn í för en ég held samt að útiveran og ferska loftið geri manni bara gott - ég er að minnsta kosti ekki tilbúin til þess að fórna útitíma með dóttur minni, sérstaklega þegar ég fæ yfirleitt bara quality time um helgar (tíminn milli 5 og 8 á virkum dögum er eitthvað allt annað en quality)...

En, ég er sátt og bjartsýn fyrir næstu vigtun - búin að gera flest allt rétt... og það verður bara að koma í ljós hvernig það fer...

Skrifa inn á morgun hvernig gekk

Bömmerhelgi og kíló í plús

2005-02-21T18:32:00.000Z

Jæja, ekki fór þessi vigtunardagur eins og ég ætlaði mér. Ég er ss búin að þyngjast um heilt kíló sem þýðir að ég hef bara lést um 1 kg á tveimur vikum á Reykjalundi. Ekki kannski alveg árangurinn sem ég var að vonast eftir.

Ég fór í mikla sálarköfun að leita að blóraböggli en get engum um kennt nema sjálfri mér. Ég fékk mér aðeins í glas á föstudaginn og mat frá Tapas barnum (alls konar smáréttir ofan á hvítt brauð). Þessu skolaði ég niður með Bjór (Lite, sem er 29 hitaeiningar í 100 ml) og G&T (bara gott). Á laugardaginn var ég svona pínu bleeeh sem þýddi ekkert voðalega reglulegt át og svo í gær var það fyrst saumaklúbbur (geðveikt mikið af góðu brauði) og svo var það barnaafmæli (fékk mér samt ekki mikið þar) þannig að ég er í dag svekkt og súr og langar ógeðslega mikið í nammidag (enginn samt í dag vegna slaks árangurs - en nei, Freyju draumurinn á mánudaginn síðasta er ekki orsökin

Annars var ég ekki skömmuð útaf þessu á Reykjalundi heldur verð ég það örugglega næst ef það gengur jafn illa

Ætla núna að fara og fá mér fisk og vatn :-)

Hrós og móðgun

2005-02-18T09:02:00.000Z

Jæja, áfram silast vikan og næstum 2 vikur búnar á Reykjalundi af 5 - þetta líður ofsalega hratt.

En í gær var svolítið skrítinn dagur - í vinnunni voru 2 sem spurðu mig hvort ég hefði ekki verið að grennast dálítið mikið - gaf mér ofsalega mikla gleði og gaman að geta sagt jú - um 9 kíló.

Víman af þessu naut sín ekki lengi vegna þess að þegar ég kom heim stóð stelpa fyrir utan blokkina (sem býr á sömu hæð og ég) hún stóð þar með þremur vinkonum sínum - allar 7 ára. Við mæðgur komum þarna bara í okkar sakleysi þegar hún (stelpu krípið) segir, ég þekki þessa konu - hún er ógeðslega leiðinleg af því að hún er svo feit og ljót.

Mig langaði í fyrsta lagi að taka trippið og rasskella hana fyrir framan allar vinkonur hennar en maður má það auðvitað ekki og þá langaði mig svo að segja henni að hún væri sjálf leiðinleg af því að hún væri svo ógeðslega rauðhærð og hvít (ekki að það væri eitthvað ljótt heldur örugglega eitthvað sem hún væri með minnimáttarkennd yfir) og svo langaði mig líka að segja að hún væri bara pakk sem ég liti niður á.
En auðvitað er ég að verða þrítug svo að ég þagði og fór bara að gráta smá þegar ég kom upp.

Ég bara skil ekki hvernig fólk getur alið börnin sín upp í það að vera svona dónaleg, ég myndi aldrei aldrei aldrei líða það að dóttir mín myndi segja svona við fullorðið fólk - maður á að sýna fullorðnu fólki virðingu.

Ég spurði konu sem á barn á sama aldri hvort hún myndi vilja fá að vita hvort barnið hennar hefði verið dónalegt og henni fannst að ef þetta væri eitthvað viðvarandi þá myndi hún vilja vita það en ekki ef þetta væri bara eitt skipti. Mér fannst þetta svolítið skrítin hugsun þar sem að mér fannst þetta sárt þó það væri bara eitt skipti.

Hvað finnst ykkur ?

Meira á Reykjalundi

2005-02-14T22:02:00.000Z

Jæja, vika 2 byrjuð - svakalega er alltaf erfitt að koma sér af stað á mánudögum...

en ég fór ss upp á Reykjalund og byrjaði á vigtun sem ég kveið geðveikt fyrir - en alveg að ástæðulausu, ég var búin að léttast um 2 kg :-) (held samt að hluti af því hafi verið að ég var á túr í síðustu viku þannig að netto var þetta amk 1 kg)

Hópurinn okkar er alltaf að vera samheldnari og betri, ótrúlegt hvað við eigum öll sameiginlegt - allir að kljást við sama djöfulinn...

Annars var hann Ludvig með fyrirlestur um afleiðingar offitu og þar var hann að tala um Kæfisvefn og ég held að það geti verið að ég sé með þetta - ég nefnilega er alltaf svo geðveikt þreytt á morgnana, alveg sama þó ég sofi allt að 8 tíma og oft er ég endalaust að vakna...
en kannski ég reyni að komast í svefnrannsókn - annars skiptir það ekki höfuðmáli þar sem að eina lækningin við þessu er að grennast og ég er á hraðri leið með það...

endalaust glöð hvað það styttist í aðgerðina - ég verð flott í jólakjólnum næstu jól (enda hefur það verið takmarkið fyrir hver einustu jól)

Jæja, ætla að reyna að ná amk 8 tímum í nótt og athuga hvort ég verði jafn þreytt á morgun

p.s. fékk mér súkkulaði í kvöld í tilefni kílóanna (fínt að hafa smá nammidag á mánudegi)

Fyrsta vikan búin..

2005-02-11T22:00:00.000Z

Jæja, nú er fyrsta vikan af 5 á Reykjalundi búin.

Vikan var bara mjög fín. Dagskráin er þannig uppbyggð að við byrjum á fræðslu/umræðufundum með hjúkrunarfræðingi, svo eru 2 klst af hreyfingu og svo endum við á fyrirlestri. Á mánudaginn fórum við í göngupróf (fatta samt ekki ennþá hvað það átti að ákveða) og svo í fyrirlestur um fitu. Á miðvikudaginn var það hjól og tækjasalur og svo sundleikfimi (geðveikt gaman) og svo fyrirlestur um megrun og hreyfingu. Í dag var það svo útiganga og svo tækjasalurinn. Veðrið var bara meiriháttar þannig að göngutúrinn var meiriháttar, við kjöftuðum og höfðum bara gaman.

Matardagbókin er að ganga ágætlega - ég er samt ekki alveg eins mótiveruð og þegar ég var að gera þetta í kringum jólin - ég skil samt ekki alveg af hverju. Ég held að ég sé bara ekki týpan til að halda neitt út, kannski er ég bara ein af þessum sem byrja hlutina vel en klikka svo í endann ?
En ég er samt búin að halda mig undir 1400 hitaeiningum á hverjum degi sem er alveg mjög gott, ég þarf bara að jafna það meira yfir daginn, ekki borða mikið fyrri partinn og svo lítið yfir miðjan daginn og svo aftur mikið um kvöldið.

Jæja, ég ætla að halda áfram að horfa á Idol og ekki borða súkkulaði (dáldið erfitt)

Fyrsti dagurinn búinn

2005-02-07T19:58:00.000Z

Jæja...

....ég þurfti ss ekki að hafa neinar áhyggjur... ég var akkúrat jafn þung núna og ég var 20. janúar... en vitiði hvað - ég var búin að missa 7 cm af mittinu... ekki slæmt (ss frá 1. des og þangað til núna)

en allavega.... þetta var bara fínn dagur - við erum auðvitað 8, 7 stelpur og einn strákur. Ég er strax búin að kynnast einni stelpu sem er 2 árum eldri en ég og heitir Auður - rosa fín...og svo eru þetta allt stelpur á aldrinum 30-40 (ein sem er fimmtug) og strákurinn er ss eitthvað rúmlega 30... ég er ss yngst - frekar skrítið að vera 29 ára og yngst í einhverju...en þetta eru allt voðalega fínir krakkar... við könnuðumst öll við sögur hvers annars, flestir búnir að prufa það sama... nema eitt sem ég hafði ekki heyrt áður... ein hafði ss prufað kúr þar sem hún át ekkert nema fuglafóður (gaf ekki góðan langtímaárangur - I wonder why)

Ég fékk svakalegt sjokk í dag (ef ég hefði ekki verið búin að ná botninum fyrr þá hefði ég náð honum í dag) ég er ss komin með of hátt kólesterol. Ekki það að þetta sé eitthvað sem ég hefði þurft lyf við (amk ekki strax) heldur alltof hátt fyrir manneskju ekki eldri en mig... mér finnst þetta svakalegt (er að vísu í báðum ættum en samt.... 29 ára...) þannig að ég fékk ss svaka sjokk. Ludvig sagði samt að þetta myndi hverfa um leið og ég léttist.
Mér fannst þetta fólk sem við hittum ekkert vera á móti aðgerðinni, þau töluðu meira eins og þau vildu að við værum alveg ákveðin - og að við gerðum okkur alveg grein fyrir að þetta væri engin kaskótrygging að við yrðum alltaf mjó... en mér fannst þau samt segja að samblandið af aðgerðinni og prógramminu á reykjalundi væri að gefa mjög mikinn langtímaárangur.

Þannig að ég er fersk og sátt í kvöld eftir góðan dag.. þetta er loksins byrjað og ég sé fram á að þetta verður að veruleika... ÉG VERÐ BRÁÐUM MJÓ

Ég er sífellt að hugsa um listann minn - listinn yfir það sem ég ætla að ná að gera þegar ég verð orðin mjó ... ég ætla bara setja hann hingað inn þegar hann er tilbúinn

Jæja beibís,
bæ í bili

Alveg að byrja...

2005-02-03T18:50:00.000Z

Jæja, það styttist heldur betur í Reykjalund - mæti eftir 4 daga... og þá verður sko engin miskunn...

Ég er annars búin að vera eitthvað svo "bleeee" núna síðustu vikuna, alls ekki búin að vera dugleg að passa mataræðið, ekkert hreyft mig heldur bara verið með einhverja tannverki og ógeðslega þreytt og allt í volli...

en samt er ég alveg að komast í gírinn núna, amk verð ég pottþétt komin í gírinn á mánudaginn.

Annars hlakka ég bara svakalega til að hitta Súmó gellurnar mínar á miðvikudaginn - ég veit að ég endurnýjast alveg við að hitta þær. Ég var að hugsa að ég á bara eftir að hitta þær þrisvar í viðbót og þá verð ég örugglega búin að fara í aðgerðina. Það verður nú gott að þurfa ekki lengur að bíða...

Jæja, ætla að fara að borða kvöldmat - ekki nema 267 hitaeiningar.. geðveikt sniðugt

Allt breytt

2005-01-27T22:17:00.000Z

Á þriðjudaginn fékk ég símtal sem breytti öllu. Það var frá Reykjalundi og ég boðuð í dagvistun í febrúar - ég get bara reynt að lýsa gleðitilfinningunni en ég held að það skilji það enginn alveg. Ég átti langt og gott spjall við hjúkrunarfræðinginn sem fannst það bara sjálfsagt að ég væri að komast að í febrúar - eins og ég hefði ekki átt að búast við neinu öðru (ég hins vegar beið í tvo daga með að skrifa þetta svona bara ef hún myndi hringja og segja - allt í plati).
Ég fór í hálfgert viðtal um líkamlega og andlega líðan - ég svaraði eins og ég gat í síma og svo meðal annars um stuðning frá fjölskyldu - skrítið að þau þurfi að vita það en hey... ég var svo glöð að ég svaraði öllu...

Á morgun er ég að fara í þolpróf, ég er ekki alveg ennþá farin að sjá tilganginn með því, eins og mér skylst á þeim sem hafa þegar farið í prógrammið þá er þar ein dagskrá og þú fylgir henni í einu og öllu - en kannski kemur þetta mér á óvart.

Ég byrja 7. febrúar og klára 11. mars. Ef allt gengur eins og ég vona þá verð ég komin í aðgerð um miðjan apríl, ég skal meira að segja ekki vera vonsvikin ef ég kemst í aðgerðina í maí.
Þetta er bara gott svo mín fyrri plön um skóla í haust geta líklegast orðið að veruleika - sem er bara gott.
Eina sem er neikvætt við þetta (ég er samt ekki vanþakklát) er að ef ég hefði farið í maí þá hefði ég að öllum líkindum geta verið samferða tveimur vinkonum mínum en ég verð þá bara í staðinn að fræða þær um allt sem er að koma hjá þeim :-)

En núna er ég farin að sofa - þarf að "vinna" í þrekprófinu, ég ætla sko ekki að gefast strax upp...

Áfram í hálfgerðu svekkelsi

2005-01-25T09:15:00.000Z

Ég virðist ekki vera að ná mér alveg á strik aftur.. Ég sleppti mér aðeins um helgina og leyfði mér að fá mér súkkulaði og fullt af brauði og ég verð að segja að sunnudagskvöldið var heldur erfitt - alveg ótrúlegt hvað maður er fljótur að komast á bragðið og verða aftur "húkkt".
Mér líður auðvitað eins og ég hafi þyngst um 20 kg en veit auðvitað að það er ekki rétt - það er ekki eins og ég hafi losnað við þessi rúmu 6 kg með einhverjum skyndilausnum - enginn hollywood hjá mér (en ég hefði gert það ef vigtin hefði ekki verið mér hliðholl).

Ég þarf núna bara að bíta í það súra að þetta er ekki að fara að gerast fyrr en í maí og það sem verra er - engin aðgerð fyrr en í september - það er eiginlega verra vegna þess að mig langaði í skóla í haust og ég er ekki alveg að sjá það gerast svona rétt eftir aðgerð. Þess vegna þarf ég að taka þetta 7 vikur í einu - næst þarf ég að hitta Karl 10. mars (sem verður ennþá langt langt frá maí) og svo þarf ég örugglega að hitta hann 7 vikum eftir það.... þannig að við hjónin ætlum að stefna á að hafa nammidag á 7 vikna fresti (sjáum til hvort það geti gerst).

En jæja, þarf að halda áfram að vinna og drekka vatn

2005-01-21T08:28:00.000Z

Ég fór ss og hitti Karl vin minn á Reykjalundi í gær og fór á vigtina og auðvitað voru 6,5 kg farin - (bara gaman) þannig að ég er komin í forgang - en gallinn er að það eru tveir göngudeildarhópar í gangi núna - einn í janúar og einn í febrúar og þeir eru báðir fullir - eftir það koma tveir innlangarhópar í mars og apríl þannig að ég kemst ekki að fyrr en í maí

Ég er ferlega svekkt af því að ég lagði geðveikt hart að mér um jólin og allt til þess að komast að í mars (eins og hann var búinn að segja mér að væri örugglega möguleiki) og svo þarf ég að bíða í næstum 3,5 mánuði í viðbót

En það hefur samt ekki dregið úr gleðinni minn yfir 6,5 kg léttari - alls ekki - en ég var samt að vona að þetta gengi kannski aðeins hraðar fyrir sig. Ég er líka svolítið hrædd um að ég komist ekki í aðgerðina sjálfa fyrr en í fyrsta lagi í september - júlí er sumarfrís mánuður og mjög hæpið að ég komist í hana minna en mánuði eftir að prógramminu lýkur og þá hefur mitt skipulag fyrir veturinn heldur betur hrunið.

Þannig að núna er tími svekkelsis í smá tíma en svo held ég áfram og hitti Karl aftur 10. mars, ég er ekki með neitt ákveðið takmark frá honum heldur ætla ég að vera búin að léttast um 4 kg þegar ég hitti hann næst.

Fyrsta takmarkinu náð

2005-01-15T15:17:00.000Z

Jæja,

Langt síðan ég hef skrifað en svona er þetta bara...

Byrjum bara á því sem allir vilja vita - ég fór á vigtina í Sporthúsinu í dag, akkúrat 6 vikum uppá hár frá því að ég fór þangað og viti menn 6,4 kg farin

Ég er ss búin að ná því takmarki sem ég setti mér 1. des um að ná öllum 5% af mér á þessum 7 vikum sem ég hafði fyrir næsta tíma hjá Karli.
Ég var ekki búin að fara á vigt síðan 29. desember og þá voru bara komin -2,5 kg þannig að ég var aðeins búin að missa vonina um að ná þessu uppá kíló - en áhyggjurnar eru alveg á bak og burt og það besta er að ég hef enn 5 daga og þeir verða nýttir til fullnustu, nú er markið að ná amk 7 af fyrir fimmtudaginn.

Ég hef á bak við mig alveg heilan helling af stuðningsliði, ég fékk alveg ótrúlegan stuðning frá "súmó saumó" í síðustu viku. Þær eru svo duglegar að minnka þessar stelpur sem eru búnar að fara og þetta virkar allt svo auðvelt og gott hjá þeim - það gefur mér amk alveg rosalega mikinn kraft að hitta þær einu sinni í mánuði - undirbýr mig alveg fyrir næsta mánuð.

Jæja, ég ætla að halda áfram að halda uppá árangurinn - næsta innlegg verður örugglega eftir fundinn og eins gott að Karl standi við sinn hluta, ég er amk BÚIN að standa við minn hluta

Gleðileg jól og allt það....

2004-12-28T20:21:00.000Z

Jæja, þá er þessi helgi ofáts búin... ansi voru þetta stutt jól...

ég stóð alveg við mitt - ekkert súkkulaði, ekkert jólaöl, engar smákökur... og jólin voru bara ekkert verri....
ég var hjá mömmu og pabba og þessar elskur sem yfirleitt hafa borðin stútfull af sælgæti og alles á meðan pakkarnir eru opnir sýndu mér fullan skilning og höfðu bara vínber og mandarínur á borðum... (þau fengu svo sitt eftir að við vorum farin) og þar sem ég keypti ekkert nammi fyrir jólin þá var ekkert til hérna heima....

en samt verð ég að viðurkenna að mig langaði alveg ofsalega ofsalega í súkkulaði og jólaöl alla helgina og í staðinn þá kannski nartaði ég meira en ég mátti og ég borðaði dáldið meira brauð en leyfilegt er og n.b. skrifaði ekki niður matardagbók... eins gott... enda dreymdi mig í gær að ég væri búin að þyngjast aftur um 2 kg (ég á ss ekki vigt þannig að ég get ekki staðfest það) þannig að ég er drullusmeyk um að fara á vigtina í ræktinni.

en annars eru ekki nema rétt rúmar 3 vikur þangað til að ég hitti Karl aftur á Reykjalundi og það þýðir ekkert nema að setja í fluggírinn og ná af sér amk 3 kg til viðbótar...

Viku nr. 2 lokið

2004-12-20T13:14:00.000Z

Jæja, ég fór á vigtina síðasta laugardag (frekar svartsýn) og viti menn - 1 kg í viðbót niður (meira að segja 1,3 - en var ekki búin að boða neitt þann morguninn)... þannig að á 2 vikum er ég komin rétt rúmlega 2 kg niður - allt skv. áætlun og bara gaman ....

Ég hefði eiginlega ekki trúað því fyrirfram að átak svona á aðventunni gæti verið svona auðvelt - það er bara að horfa á endatakmarkið og þá verður allt svo miklu auðveldara - ég hef tekið eftir því að ekki bara líður mér betur í líkamanum heldur á sálinni líka, ég er öll miklu léttari og jákvæðari og ánægðari með sjálfan mig.
Ég á líka svo góðan mann sem hrósar mér á hverjum degi bæði fyrir það hversu dugleg ég sé og líka hversu mikið er farið að sjá á mér (held að það sé lygi en samt góð lygi).

En talandi um manninn minn þá vorum við að horfa á sjónvarpið í gærkvöldi (og klára jólakortin) nema að hann spurði hvort mig langaði í eitthvað og eins og sannur átaksmaður sagði ég nei, takk og þá sagði hann " ég hef aldrei áður séð þig svona ákveðna með mataræðið" og þá fattaði ég að í þessi 3 ár sem við höfum verið saman þá hef ég ekki farið í neitt alsherjar átak (farið í fullt af þeim sem hafa dugað frá sunnudagskvöld fram á kannski þriðjudagsmorgun) og honum fannst hann vera að kynnast algerlega nýrri hlið á mér (góðri hlið vil ég meina)

Þeir sem skoða síðuna eitthvað mega alveg kvitta fyrir sig í commentin - það er svo gaman að heyra frá ykkur

Fyrsta vikan búin í átakinu

2004-12-11T22:47:00.000Z

Jæja, fór á vigtina eftir fyrstu heilu vikuna í átaki - 1 kg farið, ég get ekki sagt að ég sé himinlifandi - auðvitað samt að eitthvað sé farið - en ég hefði nú haldið að maður væri það fullur af vökva og svoleiðis að það hefði átt að skolast út og taka með sér nokkur kíló. En ég er kannski samt ekki búin að vera alveg nógu dugleg að hreyfa mig en ég er samt búin að vera svakalega ströng á mataræðinu, ekki vottur af fitandi snitti fyrr en í dag - ég leyfði mér að fá mér eitt lítið Prins Polo og sit með heljarinnar samviskubit - margt breytst á bara tveimur vikum, fyrir einmitt tveimur vikum hefði ég örugglega verið að gæða mér á einhverju fitandi og ekki spáð í það einu sinni - stundum svakalega gott að fá þetta spark sem manni vantar oft til að byrja.

En allavega - í vikunni fór ég í Súmó-saumó og það er alltaf svo rosalega hressandi að hitta þessar stelpur - þær eru svo hvetjandi og gaman að sjá hversu vel þeim gengur sem eru búnar í aðgerðinni - segir manni að þetta er bara rétt handan hornsins...
Meðal annarra hitti ég stelpu sem hafði lést um 90 kg og ég gat bara ekki ímyndað mér hana feita, hún var svo fín og mjó. Ég var einmitt að tala við stelpurnar um það að ég get ekki ímyndað mér mig mjóa - ég hef aldrei verið annað en feitari en meðalfólkið (þó ég hafi kannski ekki alltaf verið eins og ég er í dag) en þá var ég alltaf feitari en allir aðrir - en eftir rúmt ár skal það hafa breyst... og ég er orðin ferlega spennt að sjá hvernig ég á eftir að líta út

Jæja, ég er að spá í að hlaupa niður og upp aftur (frá fjórðu hæðinni) til þess að ná amk hálfu prins pólóinu af mér

Ferlið byrjað

2004-12-06T13:10:00.000Z

Jæja,

Nú er Mjónan aldeilis byrjuð í átaki - varla neitt fitandi farið inn fyrir mínar varir síðan á miðvikudaginn.
Ég byrjaði í líkamsrækt og komst að því að magavöðvarnir mínir eru bara í varanlegu fríi - ég sem yfirleitt hef ekki haft mikið fyrir því að skella mér í nokkrar magaæfingar - mæ god !!!! það verður takmarkið að gera 150 magaæfingar eins og ekkert sé...

Annars er ég bara svaka dugleg að halda matardagbók og skrái samviskusamlega stigin mín - ég má ss borða 30 stig á hverjum degi og ég hef mest farið í 29,5 - hef reynt að halda mig við 25 stig.
Ég finn samt að ef ég hef ekki verið dugleg að borða fyrri part dagsins þá finn ég fyrir því seinnipartinn, þá gæti ég alveg hugsað mér eitthvað fitandi og gott / vont

Ég er samt svakalega ánægð með mig og líður alveg svakalega vel að vera loksins byrjuð - ég er samt búin að fara í einn saumaklúbb, tvö afmæli og tvö matarboð

Jæja, bið að heilsa í bili

Ég er komin inn í ferlið...

2004-12-02T08:52:00.000Z

... húrra fyrir því...

Ég fór ss í gær uppá Reykjalund. Þar hitti ég bara indælisfólk, hjúkku og lækni sem heitir Karl.
Þar var ég mæld og vegin og úff - þvílíkar tölur - ég er ss minni en ég hélt- 165,7 en ekki 167 eins og ég hef alltaf haldið fram. og BMI hjá mér er nú orðið 47, reikni þeir sem hafa áhuga á þyngdinni... en ég stolt af því að hafa ekki þyngst nema um 2 kg síðan í lok janúar á þessu ári, sem er bara gott þegar maður hefur náð þessarri þyngd...

Nema hvað að ég fékk heimaverkefni - léttast um 6 kg og helst á 7 vikum (þá fer ég aftur til hans) þannig að þessi jól verður ekkert nema Pepsi Max og mandarínur...

en ég verð að halda áfram að vinna þannig að ég skrifa meira seinna

Bögg borgar sig

2004-11-30T08:39:00.000Z

Nú hefur heldur betur dregið til tíðinda hjá "mjónunni". Í síðustu viku fékk ég símtal frá vinkonu minni á Reykjalundi þar sem að hún sagði mér að tími hefði verið afbókaður í þessarri viku og spurði hvort ég vildi hann - ég var svo heppin að hún hringdi í alla á undan mér á biðlistanum og ég var sú eina sem svaraði - ENGIN SMÁ HEPPNI...
þannig að miðað við fyrri plön (sem voru að 5 voru á undan mér á biðlistanum og að þeir tækju 2 að meðaltali í viku) sem voru að ég hefði sennilega komist að í vikunni fyrir jól - þá er ég að komast að amk 4 vikum á undan áætlun - sem er bara gaman....

Viðtalið er á morgun og í dag er síðasti dagur sem ég get fengið mér eitthvað sem inniheldur mikið af kolvetnum eða fitu....
Í gær kom mamma með súkkulaði og gaf mér vegna þess að ég ætla ekki að bragða einn súkkulaðibita yfir jólin þannig að mamman vildi að ég fengi eitthvað smá jólanammi - þó það væri alveg tæpum mánuði fyrir tímann...

En ég ss skrifa meira á morgun þegar fyrsta viðtalið er búið - þá fær maður sko AAAAAAllar tölur - gaman ? ég veit það ekki

smá meira

2004-11-15T10:05:00.000Z

ég gleymdi að ég gat ekki beðið lengur með að hringja á Reykjalund - sýnir bara hversu svakalega staðföst ég er :-)

en það voru samt komnar alveg 3-4 vikur síðan ég hringdi síðast...

Pínu sil....

2004-11-15T09:52:00.000Z

Það er eitthvað aaaaðeins að gerast þarna uppfrá... kannski af því að ég var í þrjóskukeppni ... en núna eru 7 á undan mér á biðlistanum....
eitthvað til þess að láta mig brosa svona í kuldanum...

En ljúfa konan sem ég talaði við þorði ekki að lofa því að ég komist að fyrir jól..... en við krossum bara fingur og vonum það besta....

Ennþá ekkert nýtt

2004-11-12T22:57:00.000Z

Jæja, það þýðir ekkert að sitja bara í þrjóskukeppni við einhverja bjúrókrata á Reykjalundi... það gerist ekkert hraðar þó ég skrifi ekki...

en ég hef ákveðið að hringja ekki oftar á Reykjalund og spyrja hvernig gangi, það kemur mér bara í vont skap og eins og maðurinn sagði... kemur mér ekkert fyrr að...

Annars er það bara þannig að ég er nýbúin að fara á vigt (já, þetta er ekki eitthvað sem ég geri á hverjum degi) og ég er ss búin að þyngjast um 4 kg í síðan ég fór til Hjartar í janúar... ekki gaman en ég hef heyrt verri tölur... núna er ég bara á fullu að hugsa um að vera dugleg að taka matarræðið í gegn og byrja að hreyfa mig.
Það er alveg ótrúlegt hvað hugurinn dregur samt úr mér - ég elska t.d. að fara í líkamsrækt og að fá harðsperrur er eitt af því besta sem ég veit, en ég bara get ekki troðið mér í þröngu buxurnar, svitabolinn og ég held meira að segja að íþróttaskórnir rándýru séu orðinir of þröngir og valsað um með bjössa í world class að skoða mig í öllum þeim milljón speglum sem "skreyta" þessa staði.
Svo er það að skreppa bara í sund... ó mæ god - ekki þó Brad Pitt sjálfur synti á undan mér í hverri ferð.... að þurfa að labba með aaaaalt skvabbið og fallegu ananas húðina - nei, takk ekki fyrir mig.
Hvað getur maður þá gert ? Farið úr í göngutúr ? já, það er perfect, engir speglar og klæddur í flíspeysu í það minnsta... en af hverju kemur maður sér þá ekki bara af stað ?

ég veit það ekki....

Frekar fúl

2004-10-14T11:15:00.000Z

Jæja, þetta var nú alveg til þess að bæta gleðina mína.. ég var ss að hringja á Reykjalund - bara svona eins og ég geri reglulega til þess að athuga hvort þetta silist ekki eitthvað áfram....
nema hvað - að þegar ég hringdi 3. október þá voru ca 10-12 á undan mér á biðlista... Lúðvík þá búinn að vera í fríi í mánuð... og núna, 14. október (næstum hálfum mánuði seinna) þá eru hvað margir á biðlista... einhver sem vill giska ????? 12-14 manns....

ekki nóg með það að biðlistinn gengur ekki neitt heldur fer hann afturábak... hvað á maður að gera þegar EKKERT virðist ganga áfram ????

ég er alveg ógeðslega fúl og ætla að vera það þangað til að ég fæ þetta fyrsta viðtal - og það er eins gott að hlutirnir gangi eitthvað þegar ég er komin inn....

og áfram heldur það

2004-10-07T08:48:00.000Z

Áfram mjakast tíminn og ég er farin að vera svoldið þreytt á biðinni - ég veit að það eru bara liðnir 2 dagar frá síðasta bloggi en ég er búin að vera að bíða frá því í janúar á þessu ári. Flestir eru að tala um að prósessinn frá því að hitta skurðlækninn fyrst og þangað til maður er skorinn sé svona 15-17 mánuðir... í mæ god.... Ég held samt að ég róist þegar ég er búin að fara á Reykjalund vegna þess að þá er ferlið byrjað eitthvað... ég þarf ekki eftir það að hanga í lausu lofti í marga mánuði og ekki hitta neinn - í versta falli þarf ég að koma aftur eftir 2 mánuði og eftir 2 mánuði... en ég ætla samt að ná af mér þessum 5% sem þarf til þess að komast í forgang... þó ég þurfi að nota herbalife, nupo létt eða jafnvel Zero 3 - ó mæ god, man einhver eftir því ?

Annars er bara gaman framundan - ferð til útlanda og allt í góðu... kvíði svoldið að fara í flug - hvað ef ég kemst ekki í sætið ? smá stress í gangi... og svo verður maður örugglega orðinn nett þreyttur á kvöldin... ég hef ekki verið sú duglegasta að labba mikið...

Ég rakst samt á heimasíðu um daginn þar sem kona hafði farið í aðgerðina og sett sér 100 takmörk hvað hún ætlaði að gera þegar hún væri orðin grennri - svo eftir að hún náði takmarkinu þá gerði hún kross við takmarkið.... og þetta var alger snilld - svo margt sem hún setti sér að gera var einmitt það sem ég gæti hugsað mér að ná að gera.. ég ætla samt að hugsa þennan lista mjög vel áður en ég set hann á netið.... það er svo margt sem mig langar að gera...
hmmm, leggja hugann í bleyti

Best að byrja á byrjuninni

2004-10-05T13:44:00.000Z

Halló ég sjálf...

Mig langar að byrja að halda smá dagbók og ég held að ef ég hef hana ekki í töluvformi þá skrifi ég hana aldrei...

Málið er að ég er að fara í gegnum smá líkamsbreytingu - nei, ég er ekki að verða að karlmanni heldur ætla ég að minnka úr stæð 24-26 í helst í 10-12
Aðferðin sem ég ætla að nota er mini gastric bypass - sem er aðgerð sem minnkar magann og styttir þarmana....

allaveg... ég ætla að senda þetta inn svo ég klári einhvern tímann fyrstu færsluna mína